چهارشنبه,01 آبان 1398
ورود

ورود

نام کاربری / ایمیل
رمز عبور
ذخیره سازی اطلاعات

تماس بگیرید: 88146121- 021 | 09303558070

string(53) "خیابان خوابی همراهان بیماران"
خیابان خوابی همراهان بیماران

خیابان خوابی همراهان بیماران

مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، به عنوان بزرگ ترین مرکز درمانی کشور، بیشترین مراجعات به خصوص از شهرستان ها را به خود می بیند.

به گزارش پزشکنا، مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) تهران که به بیمارستان هزار تختخوابی معروف است و هنوز هم برخی از مردم وقتی می خواهند آدرس بیمارستان را بگیرند، نام هزار تختخوابی را می گویند، بیشترین حجم مراجعات بیماران به خصوص از شهرستان های دور و نزدیک را به خود می بیند. این بیمارستان که حالا به عنوان قطب درمان انواع بیماری ها به ویژه سرطان ها و همچنین بیماری های کودکان، شناخته می شود، با انبوهی از مشکلات دست و پنجه نرم می کند که شاید یکی از این معضلات که اصلا هم درمانی نیست، موضوع حضور بیماران شهرستانی و اقامت همراهان آنها در جوار این بیمارستان است.

کافی است چند دقیقه ای در اطراف این بیمارستان بزرگ کشور در تهران، قدم بزنی تا حضور افرادی را شاهد باشی که مجبور شده اند به دلیل نداشتن توان مالی و اینکه فامیل و آشنایی در پایتخت ندارند، تا زمان ترخیص بیمارشان از بیمارستان، شب ها را در ماشین صبح کنند و یا اینکه چادری برپا کنند و بعضی ها نیز به انداختن یک زیرانداز برای استراحت شبانه کفایت می کنند.

همه خیابان های اطراف بیمارستان در احاطه خودروهایی است که نمره شهرستان دارند. با طلوع آفتاب، جا برای سوزن انداختن نیست. برخی از همراهان بیماران، خانوادگی آمده اند. داخل برخی از خودروها، مادر به همراه دختر و پسر، خوابیده اند. البته نمی توان گفت که خوابیده اند. چون در فضایی به وسعت یک خودروی پراید، چگونه می توان شب را صبح کرد. اما، بالاجبار، با شرایط کنار آمده اند.

یکی از همین همراهان بیماران، که از آذربایجان غربی آمده است، می گوید: به خاطر بیماری پسر هشت ساله ام، الان یک هفته است که مجبورم اینجا باشم. چون مادرش همراه پسرم داخل بیمارستان است و من مانده ام تا اگر کاری بود، انجام دهم.

از او در خصوص اقامت در همراه سرای بیماران سئوال می کنم که می گوید یک بار مراجعه کرده است، اما ظرفیت پر بوده و اینکه اولویت را به خانواده ها می دهند. 

می گویم قوم و خویش یا فامیل و آشنایی نداری که بخواهی شب ها در منزل آنها بمانی، که می گوید: همه اقوام ما در همان آذربایجان هستند. 

کمی آن طرف تر، یک خانم میانسال به همراه فرزند نوزادش در صندلی عقب خودروی پراید مشغول خوردن غذا بودند. چهره اش نشان می داد که از حضور در این شرایط احساس خجالت دارد، اما چاره ای نیست. لابد، او هم بیمار بستری دارد.

مرکز طبی کودکان، بیشترین شلوغی و ازدحام جمعیت و مراجعان را دارد. حیاط بیمارستان، جا برای راه رفتن ندارد. پدر و مادرها، فرزند بیمارشان را در بغل گرفته اند و از این بخش به بخش دیگری می روند. بعضی ها که به نظر می رسد منتظر نوبت ویزیت و...، هستند، آمده اند و کنار نرده های سبز رنگ بیمارستان نشسته اند. 

یکی از دلایل مراجعات بیماران شهرستانی به تهران، نبود امکانات تخصصی لازم در این نقاط از کشور است. به رغم اینکه گفته می شود که بیمارستان های شهرستان ها نیز از پزشکان متخصص و امکانات درمانی لازم برخوردارند، اما حضور بیماران شهرستانی در تهران، نشان می دهد که مردم از خدمات درمانی محل زندگی خود، رضایت ندارند. البته این شلوغی و ازدحام بیماران شهرستانی، تنها شامل مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) نمی شود و بیمارستان های شریعتی، شهید رجایی، مسیح دانشوری، فارابی، مفید و...، از دیگر بیمارستان های پایتخت هستند که بیشترین مراجعان شهرستانی را دارند.

بیمارستان تخصصی کودکان مفید، بیمارستان قلب شهید رجایی، بیمارستان چشم پزشکی فارابی و بیمارستان تخصصی گوارش و کبد شریعتی در تهران، به همراه بیمارستان امام خمینی(ره) و مرکز طبی کودکان، روزانه پذیرای هزاران بیمار هستند که برخی از آنها برای اقامت و اسکان، دچار مشکل می شوند.

چند سالی است که همراه سرای جوادالائمه برای اقامت همراهان بیماران شهرستانی، در نزدیکی مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره)، راه اندازی شده و خدمات ارائه می دهد. اما، ظرفیت محدود تخت ها و اتاق ها، جوابگوی همه همراهان بیماران نیست. البته وزارت بهداشت، تدابیر دیگری نیز برای کاستن از حجم این قبیل مشکلات، اتخاذ کرده و مکان هایی را نیز برای اقامت موقت همراهان بیماران در نظر گرفته است که با این وزارتخانه قرارداد دارند. با تمام این تفاسیر، شلوغی حضور همراهان بیماران در اطراف بزرگ ترین بیمارستان کشور، خودنمایی می کند. این در حالی است که روزهای گرم سال سپری شده و بزودی هوا سرد می شود.

این مورد را ارزیابی کنید

نظر دادن