پنج شنبه,13 آذر 1399
ورود

ورود

نام کاربری / ایمیل
رمز عبور
ذخیره سازی اطلاعات

تماس بگیرید: 88146121- 021 | 09303558070

 دکتر برندگی در نشستی خبری که در سازمان غذا و دارو برگزار شد، با اشاره به نقش رسانه‌ها در شرایط فعلی جامعه، در عین حال درباره کمبودهای دارویی گفت: در همه جای دنیا کمبود دارویی وجود دارد، اما اگر در خانواده هم کمبودی داشته باشیم، اجازه نمی‌دهیم التهاب

وی افزود: جالب است که اکنون در بسیاری از داروها میزان تامین داروهایمان بیشتر از گذشته هم شده، اما به دلیل بحث‌های روانی می‌بینیم که بیشتر درباره کمبودها بحث می‌شود. به عنوان مثال در داروی وارفارین هنوز دو ماه ذخیره دارویی داریم، اما مردم به لحاظ مباحث مربوط به آرامش روانی، دچار نگرانی می‌شوند. مردم بدانند که اگر دارویی دچار کمبود شود آن را سهمیه بندی کرده و در داروخانه‌های منتخب توزیع می‌کنیم و اگر شرایط کمبودش بحرانی‌تر شود، توزیعش را در مناطق ویژه انجام می‌دهیم تا مطمئن باشیم که دارو به دست بیمار می‌رسد. در اینجا تاکید می‌کنم که شرایط ما در حوزه دارو شرایط بحرانی نیست و نباید مردم آرامش‌شان را از دست دهند.

وی در ادامه صحبت‌هایش در پاسخ به سوال ایسنا درباره اصالت داروهای موجود در داروخانه‌ها و اینکه چه تضمینی وجود دارد داروهای قاچاق به داروخانه‌ها ورود پیدا نکند؟ گفت: باید گفت که تضمینی در این زمینه نیست. اما از آنجا که سامانه موجود در داروخانه‌ها با سازمان‌های بیمه‌گر هماهنگ است، وقتی نسخه‌ای در داروخانه ارائه می‌شود، کد یونیک آن دارو برای سازمان‌های بیمه‌گر ارسال می‌شود. به این ترتیب داروی نسخه شده و ارائه شده از سوی داروخانه، برای بیمه‌ها و همچنین سازمان غذا و دارو قابل تشخیص و پیگیری است.

برندگی تاکید کرد: اگر دارویی برچسب اصالت ندارد، مردم بدانند که این دارو حتما مشکل دارد و نسبت به آن حساس باشند. در حال پیگیری هستیم که داروهای نسخه آزاد نیز دارای کد اصالت شده و کد یونیک دریافت کنند. به این ترتیب این دسته از داروها نیز اصالت‌شان برای مردم قابل تشخیص خواهد بود.

وی درباره داروهای ایرانی گفت: روی داروهای ایرانی نیز شناسه اصالت پرینت شده و مردم به هیچ عنوان نگرانی بابت این داروها نداشته باشند. در مجموع کنترل‌های بسیار شدیدی روی تقلبی بودن یا اصیل بودن داروها صورت می‌گیرد. داروهای فاقد اصالت و قاچاق توسط سامانه‌ای از طریق بیمه‌ها و سازمان غذا و دارو شناسایی می‌شود و به این ترتیب داروی اصل به مردم تحویل داده می‌شود.

واردات داروی ترکیه‌ای نداریم

برندگی درباره ارز ناشی از فروش گاز به ترکیه که قرار است به دارو اختصاص یابد، گفت: ۲۰۰ میلیون دلار در این زمینه در نظر گرفته شده است اما تاکید می‌کنم که بحث واردات داروی ترکیه‌ای به هیچ وجه مطرح نیست. تنها پول ما در ترکیه و به صورت یورو وجود دارد اما هنوز خریدی از این محل صورت نگرفته است.

همچنین دکتر کیانوش جهانپور سخنگوی سازمان غذا و دارو در پاسخ به سوالی درباره قیمت گذاری کالاهای سلامت محور گفت: سازمان غذا و دارو تنها در حوزه دارو و تجهیزات پزشکی قیمتگذاری انجام می‌دهد و جز دارو، تنظیم بازار هیچ حوزه دیگری در اختیار این سازمان نیست.

آن به اعضا برسد. بی‌تردید مهم‌ترین پارامتری که دشمن روی آن حساب کرده، ایجاد جنگ روانی است.

 اگر بعد از کار با کامپیوتر گردن درد و پشت درد به سراغ تان می آید، لازم است که نحوه ی نشستن خود و کار را با کامپیوتر را تغییر دهید. نشستن صحیح به شما کمک می کند از وارد شدن فشار به عضلات و مفاصل و آسیب های جسمانی جلوگیری کنید. به علاوه، سبک زندگی مدرن و رواج شغل های پشت میزی سبب شده نشستن طولانی مدت به یکی از معضلات امروز زندگی بشر تبدیل شود چون این مسأله می تواند منجر به دیابت، چاقی، بیماری های قلبی و بسیاری از دیگر بیماری ها و در مجموع کوتاه شدن عمر شود. حتی ورزش روزانه این تأثیرات منفی را از بین نمی برد و تنها خطرات این مسأله را کمتر می کند. به همین دلیل نه فقط نحوه ی نشستن خود، بلکه لازم است مدت زمان آن را هم تغییر دهید. در ادامه می خواهیم ببینیم چطور باید پشت کامپیوتر بنشینیم و چگونه تأثیرات منفی این مسأله را کم کنیم. حتی اگر سال های زیادی است که به اشتباه پشت کامپیوتر می نشینید، در پیش گرفتن یک شیوه ی جدید تغییرات بزرگی در زندگی تان ایجاد خواهد کرد.

تنظیم صندلی

طرز نشستن پشت کامپیوتر

  • نشیمنگاه خود را تا جایی که جا دارد درون صندلی به عقب ببرید.
  • ارتفاع صندلی را به گونه ای تنظیم کنید که کف پاهایتان به طور کامل روی زمین قرار بگیرد و زانوهایتان هم‌سطح یا کمی پایین تر از نشیمنگاه باشد. اگر قدتان کوتاه است و ارتفاع صندلی قابل تنظیم نیست، از یک زیرپایی استفاده کنید و اگر قدتان خیلی بلند است، به یک صندلی و همینطور شاید یک میز بلندتر نیاز دارید.
  • تکیه گاه صندلی را به گونه ای تنظیم کنید که شیبی ۱۰۰ تا ۱۱۰ درجه ای داشته باشد. پشت صندلی باید تکیه گاه هر دو قسمت بالا و پایین پشت تان باشد. نیمه ی بالایی پشت باید صاف بوده و نیمه ی پایینی پشت باید انحنایی طبیعی داشته باشد که تکیه گاه صندلی آن را در بر گیرد. در صورت نیاز می توانید یک بالشتک پشت خود بگذارید.
  • اگر دسته های صندلی را نمی توان جدا کرد، آن ها را به گونه ای تنظیم کنید که شانه هایتان راحت باشد، در غیر اینصورت دسته ها را از صندلی جدا کنید.

تنظیم کیبورد

اغلب افراد کیبورد را روی میز یعنی درست زیر قفسه ی سینه ی خود قرار می دهند. اما استفاده از کیبورد در این ارتفاع در دراز مدت، گردش خون را کم کرده و به مفاصل و عصب های دست ها فشار وارد می کند. این مسأله باعث بی حس شدن و احساس درد در این نواحی و همینطور در قسمت پشت می شود و حتی می تواند منجر به مشکلات دراز مدتی مثل سندروم تونل کارپ شود.

  • کیبورد را به اندازه ی ۴ تا ۶ اینچ (حدود ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر) دور از لبه ی میز قرار دهید تا دست ها در حالتی طبیعی قرار بگیرند.
  • تنظیم مانیتور

نامناسب بودن محل قرارگیری مانیتور باعث می شود شکل نشستن اشتباه باشد. مانیتور را باید به گونه ای تنظیم کنید که گردن در حالتی خنثی و راحت قرار گیرد.

  • مانیتور را در مرکز و مستقیماً در برابر خود قرار دهید.

  • بالای مانیتور باید به اندازه ی ۲ تا ۳ اینچ (حدودا ۵ تا ۷/۵ سانتیمتر) بالاتر از ارتفاع نگاه شما در حالت نشسته باشد (اگر عینکی هستید، می‌توانید ارتفاع مانیتور را کمی پایین تر بیاورید).
  • مانیتور باید دست‌کم به اندازه ی طول یک دست از شما فاصله داشته باشد.

تنظیم لپ تاپ

اگر زیاد از لپ تاپ استفاده می کنید، آن را روی یک میز بگذارید و با استفاده از کیبورد مجزا و موس با آن کار کنید.

استفاده ی طولانی مدت از لپ تاپ بر روی پا باعث می شود تا سرتان را به جلو خم کنید. این حالت به مهره های گردن فشار وارد می کند و می تواند باعث سردرد و احساس درد در پشت و گردن شود.

اگر مجبور هستید لپ تاپ را روی پاهایتان بگذارید، صفحه ی آن باید به اندازه ی ۶ اینچ (حدود ۱۵ سانتیمتر) پایین تر از نگاه شما قرار گیرد. این حالت کمک می کند تا کمتر گردن تان را خم کنید. اگر ارتفاع لپ تاپ خیلی کم است، می توانید آن را روی یک کتاب یا جعبه بگذارید.

گهگاه به خودتان استراحت دهید

هر قدر هم که حالت نشستن و شرایط کاری تان مناسب باشد، نشستن طولانی مدت مانع از گردش خون می شود و در طولانی مدت آسیب های جدی ای به بدن وارد می کند.

  • بعد از هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه، به مدت ۱ تا ۲ دقیقه از جای خود بلند شوید و بدن خود را کش دهید. بعد از هر یک ساعت کار، کمی قدم بزنید. در زمان ناهار از کامپیوتر استفاده نکنید.

  • برای جلوگیری از خستگی چشم ها، دست کم هر ۳۰ دقیقه به مدت به مدت ۲۰ ثانیه به چیزی غیر از کامپیوتر، در فاصله ی دور نگاه کنید.
  • با قرار دادن کف دست ها بر روی چشم به مدت ۱۰ تا ۱۵ ثانیه، به چشم هایتان استراحت دهید.

  • علاوه بر چشم ها، دست ها پر استفاده ترین بخش بدن در هنگام کار با کامپیوتر هستند. با انجام این حرکات از بروز سندروم تونل کارپ جلوگیری کنید: انگشتان خود را به عقب بکشید و در عین حال به مفاصل دست فشار وارد کنید. همچنین می توانید از حرکات مقاومت فشاری مثل فشردن یک توپ تنیس استفاده کنید.

 
 

تصور کنید در حال بررسی ضرب‌العجل کارها هستید و متوجه می‌شوید به یک ایمیل مهم که باید قبل از پایان روز به آن رسیدگی کنید، پاسخ نداده‌اید. به‌محض شروع به دادن پاسخ ایمیل، به‌یاد می‌آورید که فنجان قهوه‌تان باید بار دیگر پر شود چون نمی‌توانید حتی ۱۰ دقیقه بدون رسیدن کافئین به بدنتان کار کنید. پیش از آن‌که متوجه شوید، ۳۰ دقیقه گذشته است و زمان ضرب‌العجل به پایان رسیده است.این موضوع برای تمام افراد پیش می‌آید. تصور نکنید که دلیل این تمایل، تنبلی یا کم‌کاری است. درواقع اگر به انجام دادن کارهای مهم در اولین قدم اصرار دارید، باید به

یک پژوهش جدید که به‌تازگی در ژورنال Consumer Research منتشر شد، نشان داد که مغز انسان رضایت کوتاه‌مدت را بر رضایت طولانی‌مدت ترجیح می‌دهد. این عضو از یک ترفند ظریف ذهنی استفاده می‌کند تا انجام وظایف کوچک را در عین فوری بودن ساده‌تر از وظایف بزرگ‌تر در عین راحت‌تر بودن جلوه دهد. بنابراین فرد ابتدا به انجام وظایف نسبتا بی‌اهمیت می‌پردازد که نتیجه‌ی آن‌ها سریع‌تر حاصل می‌شود. به این پدیده، «اثر فوری» گفته می‌شود؛ این ویژگی حتی باانظباط‌‌‌ترین افراد را نیز متاثر از خود می‌کند.

خوشبختانه روش‌هایی برای مقابله با این مسئله وجود دارد. می‌توان مغز را به‌جای انجام وظایفی که فرد را از مسیر دستیابی به اهداف بلندمدت خود دور می‌کند، به انجام وظایفی دارای اهمیت تعلیم داد که پاداش‌های بزرگ‌تری را به‌بار می‌آورند.

۱. وظایف را یادداشت کنید

اول از همه باید بدانید که نمی‌توان تمام وظایفی را که در ذهنتان چرخ می‌خورد، اولویت‌دار تلقی کرد؛ این کار بیهوده است. درست به همین دلیل برخی از افراد به نوشتن لیست کارها رو می‌آورند. تهیه‌ی لیست می‌تواند وظایف را از ذهنتان خارج کند و رودررویتان قرار دهد.

priority-listاولین قدم برای به‌انجام رساندن وظایف مهم، یادداشت کردن روزانه، هفتگی و سالانه‌ی آن‌ها و قرار دادن یادداشت‌ها در مکانی مشخص است. هنگامی که وظایف در معرض دید باشند، نسبت به انجامشان اهمیت قائل می‌شوید.

۲. تفاوت میان وظیفه‌ی فوری و مهم را بشناسید

تمامی وظایف، اهمیت یکسانی ندارند. به همین دلیل باید وظایف را از حیث فوری یا مهم بودن، گروه‌بندی کنید.

تیم هرارا، از ویراستاران The New York Times از «روش آیزنهاور» استفاده می‌کند؛ این روش توسط دواین آیزنهاور، رئیس جمهور سابق ایالات متحده شناخته شد و برای تمایزدهی بین وظایف مهم و فوری از وظایف غیرمهم و غیرفوری استفاده می‌شود. نام دیگر آن، «ماتریس آیزنهاور» است؛ فرآیند این روش شامل تفکیک وظایف به یکی از چهار حوزه‌ی زیر است:

مغز انسان رضایت کوتاه‌مدت را بر رضایت طولانی‌مدت ترجیح می‌دهد
  • فوری و مهم
  • فوری و غیرمهم
  • مهم و غیرفوری
  • غیرمهم و غیرفوری

تفکیک وظایف به یکی از این چهار حوزه، به‌هنگام بودن، مرتبط بودن، فوری بودن و اهمیت یک وظیفه را به‌روشنی مشخص می‌کند. وظایف فوری و مهم به این ترتیب برنامه‌ریزی شده و بلافاصله به آن‌ها رسیدگی می‌شود؛ وظایف غیرمهم و غیرفوری نیز از لیست خط می‌خورند.

اگر درصد اهمیت یک وظیفه مشخص نباشد، چه اتفاقی می‌افتد؟ باید با خود روراست باشید و بدانید که حقیقتا چه خواسته‌ای دارید. از خود بپرسید: آیا این وظیفه در دستیابی به رویا یا اهدافم به من کمک یا از مسیر منحرف می‌کند؟ تنها خودتان پاسخ این سوال را می‌دانید.

۳. از پیشرفت‌های کوچک استقبال کنید

Success

قدرت سیستم‌ها تنها به اندازه‌ی توانایی افراد در پیروی از آن‌ها است. می‌توان سیستم پیچیده‌ای ایجاد کرد که روی کاغذ، فوق‌العاده به‌نظر برسد اما نتوان آن را به اجرا درآورد؛ چرا که لذت آنی را که فرد به‌دنبال آن است، به ذهنش نمی‌دهد. مغز انسان به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌دنبال پاداش سریع باشد.

با این تفاسیر، اگر پروژه‌ی طولانی‌مدتی با بخش‌های فراوان و مراحل تودرتو در دست داشته باشید، باید چه کنید؟ هنگامی که مغزتان بر علیه شما دست به‌کار می‌شود، چگونه می‌توان برای انجام پروژه‌های مهم و دارای مهلت زمانی طولانی اقدام کرد؟ راه‌حل این است که از پیشرفت‌های کوچک استقبال کنید.

مغز انسان به‌گونه‌ای طراحی شده که به‌دنبال پاداش سریع باشد

تبدیل وظایف بزرگ به قسمت‌های کوچک و قابل کنترل باعث می‌شود در دستیابی به اهداف به پیشرفتی پیوسته و روبه‌افزایش برسید؛ این امر، احساس رضایتی را بابت «پایان بخشیدن به چرخه‌ی موارد در حال بررسی» به مغز القا می‌کند. پیشرفت، هرچند کوچک با فعال کردن بخش مربوط به احساس خوشی در مغز و ایجاد انگیزه برای ادامه دادن باعث سرعت‌گرفتن و موفقیت بیشتر می‌شود.

تمایل مغز به انجام کارهای ساده در ابتدا به این معنا نیست که مجبور به این کار هستید. با به‌کارگیری راه‌حل‌هایی می‌توان مطمئن بود که به کار کردن روی وظایف متعهد می‌مانید.

 

 

 

ساختار ناخن بسیار با اهمیت است. سفیدی ریشه ناخن که به لانولا(lunula) و یا هلال ته ناخن معروف است مسئول حفاظت از رگ های خونی واقع در پنجمین لایه پوستی است.هلال سفید ناخن

ماهک قسمتی است هلالی شکل و کمرنگ تر از دیگر بخش های صفحه ناخن که در قاعده آن قرار دارد و بخش جلویی ماتریکس را شامل می گردد. ماتریکس بافت یا قسمتی است که توانایی تولید ناخن را دارد که همانا ریشه ناخن است.

آسیب ندیدن هلال ناخن بسیار مهم بوده و اختلال در این مکان موجب بد فرمی های ناخن و رشد ناهماهنگ آن خواهد شد.

براساس یافته های جدید این قسمت بدن ویژگی های خاصی دارد و حاکی از سلامت فرد است. در طب چینی هلال ناخن بیانگر سلامت فعلی شخص است و اگر در این قسمت قرمزی ایجاد شود فرد مذکور به نوعی به بیماری های قلبی و عروقی مبتلاست.

 هلال ناخن علامت سلامتی یا بیماری

همچنین هلالی نبودن ناخن حاکی از بیماری کم خونی و دیابت است و حالت چروکیده در این قسمت ناخن حاکی از میزان سم درون بدن و کاهش متابولیسم است.

طب سنتی چینی می گوید هلال ناخن میزان سطوح انرژی دریافتی شما را تعیین می کند. اگر این قسمت بزرگ و برجسته باشد شما به قدر کافی انرژی دریافت می کنید، اما اگر این قسمت کاملا از بین رفته باشد شما انرژی کمی دریافت کرده و دچار سوءتغذیه هستید.

هر شخص سالمی هشت تا ۱۰ lunula که غالبا سفید رنگ هستند در دو دست خود دارد. به علاوه اگر فقط شست شما دارای lunula است شما انرژی جسمی کمی دارید و بیشتر اوقات بیمار هستید

طی چند سال اخیر، اپلیکیشن‌های آموزش مغز که راه‌هایی برای بهبود حافظه و پیشگیری از آلزایمر ارائه می‌دهند، در بازار گسترش یافته‌اند اما دانشمندان شواهدی ارائه داده‌اند که دشواری رسیدن به بسیاری از این اهداف را نشان می‌دهد.

پژوهش جدید "دانشگاه مک‌گیل"(McGill University) کانادا که با همکاری شرکت تجاری "پوزیت ساینس"(Posit Science) انجام شده است، نشان می‌دهد که چگونه آموزش اختصاصی به مغز می‌تواند امکان تولید یک ماده خاص را افزایش دهد.

"استیل کولین"(Acetylcholine)، یک پیامرسان عصبی است که نقش مهمی در پردازش حافظه و یادگیری دارد. با بالا رفتن سن، سطح این ماده در مغز کاهش می‌یابد و قدرت تمرکز مغز در افراد مبتلا به آلزایمر افت می‌کند.

در حال حاضر، یکی از درمان‌های آلزایمر در مرحله ابتدایی، رساندن "مهارکننده استیل‌کولین‌استراز" (AChEI) به بدن بیمار است. استیل کولین استراز یا کولین استراز، آنزیمی است که استیل کولین را در محل سیناپس، آبکافت می‌کند. این دارو، از تجزیه استیل کولین .توسط یک آنزیم خاص پیشگیری می‌کند و سطح این ترکیب مهم را در مغز افزایش می‌دهد

صفحه6 از7